آسمان نیلگون

قدم در جاده ای می گذارم که سنگ فرشش عاطفه، پایانش نا پیداف سایبانش عشق و همسفرش تو باشی

حتی سرو هم در تلاشه تا به آسمون برسه

اول هر قصه میگن! یکی بود یکی نبود زیر گنبد کبود غیر از خدای مهربون هیچ کس نبود

اینم تصاویری از این گنبد کبود!

بعد کم کم یادگرفتم این آسمونه که آبیه و ابرای اون سفیدن

پس بالای کاغذو اول ابر میکشیدم بعد دور اونو آبی میکردم تا آسمونم پر از ابرای سفید باشه

امروز که چشمم به آسمون افتاد دیدم چقدر شبیه نقاشیه منه!!

یک روزقبل از تولد ۲۳ سالگیم